სად მივყავარ გზას,
თუკი ის არასდროს მთავრდება
მას არც ნომრები და არც შუქნიშანი გააჩნია.

მე ვარ გზა.
ჩემი ცხოვრებაა გზა.
შენი კი ქუჩა,
რომელზეც ყველაფერი ოფიციალურად ლაგდება.

მე არსაიდან ვიწყები და არსად ვმთავრდები,
უბრალოდ ვგრძელდები.

მთელი ცხოვრების გავლა ღირს,
ერთი წუთი სიყვარულისთვის.
Category: ლექსები | Views: 168 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-20 | Comments (0)

შენში მეტია არაყი,
ჩემში პოეზია.

გიყურებ და მაბედნიერებს
შენი ნამთვრალევი, თბილი ღიმილი.

ვხედავ,
თავს იკლავ, ძმაო..

ერთადერთი ის მიხარია,
რომ იცი, გაგაჩნია საკუთარი თავისუფლება,
რისგანაც კვდები შენს გემოზე.

ვცდილობ გაგიცინო.
შენ უყურებ ჩემს სახეს და ასხამ არაყს.
ვსვამთ ძმობისას.

და მაშინ..
არ არსებობს ჩვენთვის სხვა დანარჩენი.
Category: ლექსები | Views: 141 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-20 | Comments (0)

ცხოვრება.
ტანზე ნაიარევი.
ფსიქოდელიური მუსიკა.
ჭიქაში ორი კოვზი ყავა და ერთი შაქარი.

დამწუხრებული გოგონა ჰგავს ანგელოზს,
და მისი გული კი ყინულს
რომელიც შენს გვერდზე სადარბაზოში ცხოვრობს.

გავჩუმდი.
ჩემში დუმილი ყვირის.
ტკივილი გულზე მაწვება და ხელებს მიჭერს.
მსურს ვიყვირო,
მაგრამ ჩამოყალიბებული მიზეზი არ მაქვს.

მოატყუე საკუთარი თავი
და იამაყე იმით,
რაც არ გეკუთვნის,
უბრალოდ იყენებ მას, შენი სურვილისამებრ.

თაგვებმა ცნობიერება გამოგვიჭამეს.
რაის უსისხლო რევოლუციაზეა ლაპარაკი,
ხმის ამოღებასაც კი ეკარგება ფასი.
მეოცნებეთაც გაგვიჩნდა მეორე დღის შიში
და მწარე რეალობა გვესიზმრება.

შემწვარი კარტოფილის სუნი შემოდის შენს ბინაში.
სურვილი, წარმოსახვა, ნერწყვი.
ფანჯრიდან გადიხარ ეზოში.
ჩამოვარდნილი ფოთლები,
როგორც თავიდან თმა,
მტევნიდან თითი
და ციდან ვარსკვლავი.

ღამეა ჩემ ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ლექსები | Views: 150 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-20 | Comments (0)

ელექტრონულო მუსიკავ
გამგუდე,
მაყვირე,
რადგან არ დავკარგო საკუთარი სიგიჟის მარცვალი
ჩემი ამნეზირებული გონებიდან.

შეგიძლია,
უცხოპლანეტელს ესაუბრო,
დაჩაგრო და გაუგებრობისთვის ეჩხუბო.
შესაძლოა,
მან ჩაგიაროს გვერდით, კაპიუშონჩამოცმული
და შენ ვერც კი შეამჩნიო.

ყველასგან განსხვავებული კაცი,
ბევრი ტკივილითა და შეცდომით ტახტზე ზის და წერს,
რომ ზოგჯერ ვერანაირი მუსიკა ვერ წაიკითხავს მის გონებას,
როგორც არ უნდა იმოქმედოს,
რადგან თვითონ არ იცის, ამ წუთს რას იზამს,
უბრალოდ ხვდება,
რომ ვინც უყვარს, მათ უფრო სწყენს,
ვიდრე მათ, ვინც ფეხზე ჰკიდია.

ფსიქოლოგიური მუსიკაც ხომ მათზე ზემოქმედებს
ვინც შეშლილია,
ან დგას სიგიჟის ზღვარზე
და თაგვი უღრღნის თოკს,
რომ მის სულმა აიშვას,
გაშიშვლდეს და გათავისუფლდეს!..
Category: ლექსები | Views: 127 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

ჩვენ ერთად ვხეტიალობდით,
მაგრამ მე ვიყავი მარტო,
სანამ ხელი ჩამკიდე
და გზას მიეცა გეზი..
Category: ლექსები | Views: 83 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

ისეთს არ მიცნობ,
როგორიც არ მსურს
დაგინახო!..
Category: ლექსები | Views: 143 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

მწამს,
დასრულდება ეს ყინვიანი ზამთარი.

შენს ლოდინს ვერ გაუძლო ჩემს ქოთნის ყვავილმა
და გახმა.

გარეთ შიშველი ხეები ერთმანეთს ეხუტებიან.
Category: ლექსები | Views: 142 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

მე შენ გაჩუქე იები ქოთნით.

გითხარი,
ბავშვივით მოგევლო მათთვის.

რა ლამაზია ის ვარდები,
რომელიც სხვისი ოჯახის დასაბამია.
Category: ლექსები | Views: 122 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

უშენობამ გამხადა მუხასავით გამძლე,
მაგრამ ოდესმე ისიც ჩამოყრის ხელებს
და მოკვდება.

მოდი.
გადმოგცემ ერთ მუჭა სითბოს,
რომელიც გაგყვება მთელი სიცოცხლე.
Category: ლექსები | Views: 133 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

დედა აბარებს საუთარ სისხლს,
რომ ბავშვს მოუხარშოს წიწიბურა
და წყალში ჩაულბოს პური.

ეს ჩემი ქალაქია,
სადაც დილა მზის ამოსვლის ნაცვლად,
ვინმე კეთილი ძიას ნაჩუქარი ძეხვისგან გამოწვეული
შვილის ღიმილით ნათდება,
და მაშინ ბინდდება,
როდესაც დედა ინახავს სამ-ოთხ ნაჭერს კარადაში
მეორე ბედნიერი დღისთვის,
თვითონ კი მორჩენილ ნამცეცებს კენკავს.

მეორე დღის გათენების იმედი მცირდება,
როდესაც ბინაში ცრემლებით გაწვიმს
რადგან არ გყავს ის,
ვინც დაგიმარხავს ძილში გაყინულ, მშიერ ბავშს.

ბრძოლა ხორციელი გადარჩენისთვის იმდენი ძვირია,
რამდენადაც სურვილი გაღიმების,
ქვეყნიდან გაქცევის
და უკიდეგანო ციდან ვარსკვლავის მოწყვეტის,
რომელიც გადის ჩვენი უსაქმური სინდისიდან
თითო ბავშვზე თითო კანფეტის ჩუქებამდე..
Category: ლექსები | Views: 138 | Added by: nikolozqartveli | Date: 2018-06-19 | Comments (0)

« 1 2 ... 12 13 14 15 16 ... 19 20 »