ნებისმიერ მცირე სითბოზე, გაღიმება, სიტყვა თუ ქმედება, გვერდში დგომა თუ.. შემიძლია გადავყვე ადამაინს, მაგრამ ვერ ვიტან უსამართლობას, ვერც ინტერნეტ-კონტაქტებიდან ფეხზე დაკიდება, ვთქვი და იმის იქით არ მაინტერესებს პასუხი, ან სამსახურის მხრივ (რადგან უფროსი ხარ, რაღაც არ მოგეწონება, თუნდაც ისე იყოს გაკეთებული, როგორც თვითონ მოუწოდება დამქირავებელს, მაინც არცხვენ ხალში) იმიტომავ ვწერ და ვხატავ და ამით ვცდილობ შევინახო თავი.. ასევე ისაა მურტალი, რომ ვიღაც ჭიჭიკოებს რომ ეძახიან ტელევიზიაში რაღაც სისულელეზე და მე მექნება კომპლექსი, რომ როგორ, მე ხომ არ ვარ პიარშიკი ტიპი, ვარ, ნამდვილი საკუთარ თავში და ნებისმიერ ნათქვამ, დაწერილ თუ დახატულ აზრსა თუ სიტყვაში, ჰოდა მე არ ვთხოვ, ისე ვიზამ, რომ ოდესმე თვითონ.. მაგრამ ის პირველი ტალღა რითი შევქმნა, მე ხომ პური მინდა, ასევე მეუღლე, ბავშვი, ჩაცმა, თეატრში საღამო, ქართული ცეკვები, სპექტაკლი თუ კონცერტი, ოპერაში ბალეტი, გალერეებსა და მუზეუმებში გამოფენები და ა.შ.. ბავშვის საინტერესოდ აღსაზრდელად, ამისთვის საჭიროა თანხა.. ჰოდა, ნერვები მაწყდება, აქ და ახ ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 2 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2020-03-26 | Comments (0)

უახლოეს მომავალში შესაძლოა გამოვიდეს ჩემი რომანი ამ დასახელებით, სადაც აღწერილი მაქვს ქუჩაში სხვადასხვა სიტუაციებიდან ჩემი განცდები, აზროვნება, რეალობიდან გამომდინარე..

ერთი თავი აქვს დათმობილი გაშორებულ ცოლ-ქმარს, რომელიც რუსთავში რუსთაველზე ბაზრის შესახვევთან გაჩერებასთან ახლოს, სკვერთან დავინახე, თუ როგორ დასცინოდა და აბუჩად იგდებდა ტიპი ქალს, შემდეგ მივედი და შევთავაზე დახმარება იმ მძიმე ჩანთების მიტანით სახლამდე და ა.შ.. ასევე გზის მეორე მხარეს სხვა დღეს დავინახე ახალგაზრდა გოგო, პატარა ბავშვით, რომელიც იდგა ტროტუარზე ახლოს, დედიკო კი ერთი ნაჯით წინ, მაგრამ მაინც პატარის ჩრდილი იყინებოდა ბორდიურზე და ქალის კი გადადიოდა ფეხით სავალ ნაწილზე, სადაც მე შემთხვევით გადავაბიჯე და თითქოს ჩამწყდა ჩემში რაღაც დედობრივი.. წამით გავიფიქრე, ხომ არ მივბრუნდე და გადმობიჯების შემდეგ მოვუარო-თქო.. (თითქოს შავი კატა და საზოგადოებაში ჩამოყალიბებული აზრი) ინსტინქტურად პირჯვარი გადავიწერე და დედა, ბავშვი, მეუღლე.. ამ სამი სიტყვის შემდეგ ხელზე ტუშის კალმით დავიწერე სერიოზული ლექსი..
... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 30 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2020-03-12 | Comments (0)

მე არასდროს გამიკეთებია, რომელიმე პოსტის რეკლამა ინტერნეტში, კერძოდ სოც ქსელებზე დაბუსტვას ვგულსიხმობ, რომ არ მოვეწვიე თამარას საღამოსა და გამფონისთვსი წიგნის მაღაზიაში და რომ არ გამოვსულიყავი 27-ზე, ამ წლის ფოტო არც მექნებოდა, და არც მანაღვლებს კი არა, არ მაქვს არაფრის ხალისი. ასევე მაქვსბავშვობიდან კომპლექსები და მჯერა, არასდროს ვიქნები სოციალურ ქსელზე აგებული ტიპი, თუმცა გული მწყდება ამ სიტყვებსაც რომ ფეისბუქზე ვკრეფ, იძულებული ვხდები.. არ ვარ ის ტიპი, ვინც თვალში გაეჩხირება მასას თავისი სისულელით და მე რასაც მიფიქრია, რაც მინახავს, რა კითხვებიც გამიჩნდა, იმის მოძებვნა ქართულ ინტერნეტში აზრი არ ჰქონდა და ზოგ რამეს ინგლისურად, რუსულად, იაპონურად და ჩინურად, რადგან დიდი მასაა და როგორც უინტერესო ნაგავითაც გადატენილია, შესაძლოა ფონს უკან გამოჩნდეს, იმალებოდეს სერიოზული ინფორმაცია და რა კითხვებზეც ვერ ვიპოვე ინტერნეტში პასუხი, დავფიქრდი, შევიგრძენი, მივხვდი და მივედი ჩემით იმ წერტილამდე, რომლის იქით ისევ იწყება ახალი წერტილი და საინტერესოა ამის შემეცნება..

მაგრამ ამ ტვინის ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 23 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2020-03-04 | Comments (0)

არ ვიცი.
არც კითხვა, არც წერა, არც ხატვა, არც უკვე დაწერილისა და დახატულის დადება..
არაფრის ხალისი არ მაქვს, არც ფულის, რომ იქნებ დავდო და საახალწლოდ რაიმე მოხდეს, არც არაფრის სურვილი.
ერთადერთი სიმარტოვე არ მინდა და ამას ვერ გავექეცი, რადგან არავის ვჭირდები, როგორც ჩანს.. მითუმეტეს მას ვისთანაც მე მინდა ყოფნა.
არ ვიცი რა ვქნა.. ერთადერთი 2-3 ადამიანსაც რომ არ ვუყვარდე და მოუნანიებელი ცოდვა რომ არ იყოს, ხვდებით რასაც ვიზამდი.. აი, მხოლოდ ეს მაჩერებს, სხვა არაფერი, რომ ვისუნთქო და ეს სუნთქვა არც სიცოცხლეს ჰგავს და არც ბრძოლას, არც არსებობას. საერთოდ არარაობაა.
ერთი ნორმალური სიტყვა არ მადგება ენაზე უკვე მესამე დღეა. ნერვები მაქვს ისე, რომ ამ ყველაფრის მიზეზი თუკი რაიმე ცოცხალი არსება იქნებოდა, ალბათ გავატყავებდი და ცოცხლად გავღრღნიდი.
არადა არაფრის თავი, სურვილი, იმედიც უკვე მეწურება რაიმის. შევიგინები და რა, ვითომ.. არაფერი არ იცვლება. ყოველი წამით ვუახლოვდები იმ გზას, რომლის გავლას, იმედია მალე, მარტოდ მომიწევს.
არ ვიცი, როგორ გავბედე დ ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 51 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-12-31 | Comments (0)

(ფოტოზეა თავის დედასთან Afeni-სთან ერთად.)

Thug Life — ესაა ბანდიტის ფილოსოფია. არა მკვლელის ან მძარცველის ცხოვრება, ვისაც შეუძლია დანის ჩარტყმით მიითავისოს შენი ქონება, არამედ ადამიანი, ვისაც უწევს აქ ცხოვრება, არაფერი არ აქვს და არც ჰქონდა, მაგრამ მაინც თავაწეული დადის.

ორჯერ დაიჭირეს (უმიზეზოდ!), უთხრეს, "მოდი და მოეგე გონს"-ო. (ახლა მაგათ დედებს.. ვინაა გონს მოსაგები, მთელი მსოფლიო, თუ ის ერთეული ნაბიჭვრები? ტიპმა მაგრად იცხოვრა და სწორად, კი ზოგჯერ ემოციურადაც იმოქმედა, მაგრამ არ ჩაეყენებინათ მაგ სიტუაციაში).. მოკლედ, ერთხელ გზის გადასვლისას ბროდვეიზე, სადაც მაგრად სცემეს და დიდხანს შეაყოვნეს, რეალურად კი სიმღერის ტექსტის გამო. მეორედ კი ქალის გამო, ვისზეც ექსპერტიზა ჩატარდა და არაფერი არ აღმოუჩინეს უჩივლა რომ მან გააუპატიურა. კი, მას ჰქონდა იარაღი და ორჯერ დასამუქრებლად გამოიყენა, მაგრამ არც ერთხელ არავინ მოუკლავს.

როდესაც პირველად დაჭრეს, მისი მოკვლის მიზნით, მას ღრმად სწამდა, რომ ამას შავკანიანი არ იზამდა, რადგან მათთვის ის მოძღვრად იყო არ ... კითხვის გაგრძელება »
Attachments: სურათი 1
Category: ჩანაწერები | Views: 158 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-12-15 | Comments (0)

აბსტრაქცია არის ჩემთვის საუკეთესო თავის გამომხატველი საშუალება ფერწერულ ნამუშევრებში, რადგან მათი აღქმა ადამიანისთვის ხდება სხვადასხვანაირად, ზოგმა შეიძლება ხე, ზოგმა ცხენი, ზოგმაც ქალი დაინახოს და ზოგმა უბრალოდ ფერების ლამაზი ან უშნო შეჯვარება, ზოგმა საკუთარი სულიერი მე აღმოაჩინოს, ან ვინმეს ფსიქიკაზე იმოქმედოს, სერიოზული დარტყმა მიაყენოს.. გააჩნია ადამიანი რანაირად ცხოვრობს, რაშია ჩახედული და როგორ და საერთოდ უბრალოდ მცირედი განათლება თუ აქვს და თავისი ხედვა, რაც, როგორც ჩანს ხელოვნების მხრივ ცოტაა საქართველოში.

ზოგი სად მუშაობს, ზოგი რას ეძებს, ზოგი ქუჩაში დგა დღეში ორ-სამ ღერ სიგარეტის სათხოვნელად და ყველას ფეხზე ჰკიდია, შესაძლოა გააჩნია კიდეც უნარი, უბრალოდ არასდროს ჰქონია საშუალება გაემდიდრებინა საკუთარი ცნობიერება, აზროვნება, შეხედულებები, წარმოსახვები და სხვადასხვა ... მაგრამ ზოგს ლუკმა პურზე უწევს ფიქრი, ზოგს ოჯახზე, ზოგს მთელი ცხოვრება ფეხზე ჰკიდია და მე და ჩემს პირად გარემოში ცოტაა ხელოვნების გამგები, ეს სიღრმისეული პოეზია იქნება, მიგნებებითა და თავისი გარეკვით, ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 67 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-12-14 | Comments (0)

28, 29, 30 ოქტომბერი

I დღე — 17:00-იდან — 20:00 (გახსნა)
II დღე — 12:00-იდან — 17:15
III დღე — 12:00-იდან — 17:00 (დახურვის დღე)

გალერეა უნივერსი
თბილისი, კოსტავას 68
ნიკა ძამიაშვილის გამოფენა "დრო"
Category: ჩანაწერები | Views: 62 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-12-14 | Comments (0)

მე შემიძლია ვიყო შავკანიანი ქალი ან მამაკაცი, ასევე თეთრიც, როგორც გამოვიყურები ამ დროისთვის.. მტირალიც და მებრძოლით, მთავარია რას დავწერ, რას დავხატავ და როგორ ვიცხოვრებ..

ერთი პერიოდი იყო, როდესაც რასაც გავივლიდი, დავინახავდი და შევიგრძნობდი, მხოლოდ იმას ვწერდი, ახლა კი ვგრძნობ, მოვიდა ჩემი დრო და შემიძლია დავხატო და დავწერო ის, რასაც ვფიქრობ და როგორც გამოვა, ისეთი ვიყო აწი მეც, მაგრამ თამაშის გარეშე, რადგან სადღაც ქვეცნობიერში, უკვე ვარ მასეთი, რადგან ვერ დავწერდი და ვერ დავხატავდი იმას რაც..

ან შესაძლოა ჩემში არსებობს რამდენიმე მე, ბავშვიც, ქალიც, მამაკაციც, რომელიც ზოგჯერ კვდება და ზოგჯერ მის შემდეგაც აგრძელებს სიცოცხლეს..

Category: ჩანაწერები | Views: 59 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-12-14 | Comments (0)

ვინმე ახლა იმყოფებით ბათუმში, თუკი, შემომეხმიანებით და შევხვდეთ (შესაძლოა ქობულეთშიც, პატარა საქმე მაქვს და..), ვისაუბროთ, სასიამოვნოდ და საინტერესოდ გავიტანოთ დრო. არა მხოლოდ "რეალური მეგობრები", ვინც მკითხულობთ, ან მათვალიერებთ, ლექსისა თუ ნახატის საშუალებით, ვისი ცხოვრებიც გზაც ჩემს ლიანდაგზე გადის და სულები სადღაც ქვეცნობიერში მაინც იკვეთება.. მოკლედ, ნურავის შეგრცვეთ, სიამოვნებით.. <3
ბიჭთან — ლუდი, გოგოსთან წვენი და ტკბილეული, ასეთი ტიპი არ ვარ, ნებისმიერ სიტუაციაში სხვადსხვა რამ შესაძლოა.. <3
გამიხარდება, თუ გავიცნობთ და არ დავკარგავთ ერთმანეთს.

გმადლობთ ყურადღებისთვის! <3
პატივისცემით ნიკუშა.
Category: ჩანაწერები | Views: 141 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-08-05 | Comments (0)

ძნელია ამის დაწერაც, უბრალოდ ამ აზრების ჩამოყალიბებაც, რადგანაც ყველაფერი არეულია საკუთარ თავში და არ იცი, როდის და რა ქნა..
მე პირადად ძალიან მინდა რომ ვიკივლო ცალკე მისი სახელი და ცალკე ის რომ მიყვარს, უბრალოდ ერთი სიტყვით — მიყვარხარ, მიყვარხარ, მიყვარხარ!!!
ზოგჯერ ისე ვარ, ვერც ვწერ ლექსს, ვერც ვხატავ და ვერც გამოვხატავ რაიმენაირად ჩემს სულიერ მდგომარეობას, უბრალოდ ვზივარ კომპიუტერის წინ, ვათვალიერებ მის ფოტოებს ფეისბუქზე და მინდა ყვირილი, ვგრძნობ, როგორ ვეხუტები, როგორ მესმის მისი სუნთქვა, როგორ ვწვები ერთმანეთის გვერდით და ჩახუტებულები ვიძინებთ და სხვა უამრავ სასიამოვნო სიტუაციას, მაგრამ ცდილობ რომ მოითმინო იქამდე, სანამ იხილავ რეალურად და ძალიან ცუდად ხდები.. ნუ ყოველშემთხვევაში მე.. ამ სიტყვების მერე ცოტა გამეღიმა. :)
მოკლედ ეს იყო და ეს, რაც მინდოდა მეთქვა..
Category: ჩანაწერები | Views: 145 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-15 | Comments (0)

ერთი ნორმალური სიტყვა არ მადგება ენაზე, მეცოდება ნებისმიერი ჩაგრული ადამიანი.

ერთი ადამიანით მეტი ან ნაკლები.. აზრი.. კი, სხვა წაიკითხავს და იმავეს იფიქრებს, არადა ან .. მოკლედ ყველა უნდა გამოვიდეთ, იმედი მაინც არ უნდა დავკარგოთ.

ვერ ვარ იმ დონეზე რომ ვილოცო მათი სულებზე, პირიქით ლამის თავქვე ჩამოვახრჩო ეს ნაბიჭვრები.

და კიდევ, მე მოვკვდები მშიერი და არ ვიქნები ვინმეს მონა, მოქნეული კუდი, ანუ რომ გიბრძანებენ და არაადამიანურ საქმეს, უსამართლობას სჩადი, რომ არ დარჩე ადგილზე, შენ ერთი, ასი თუ ათასობით გაგათავისუფლებენ, არაუშავს, იმ დღეს გადაიტანთ, იმ თვეს, და მხარში ამოგიდებათ ხალხი და მეორე თვეს უკვე აირჩევთ სხვას, რომელიც ასევე შეგჭამთ, უბრალოდ ძვლებს აღარ დაუწყებს ხვრას.

ცრემლი მადგება, როდესაც ამას ვუყურებ.. რადგან არ შემიძლია რაიმეთი მაინც დავეხმარო.. ხელგამოწვდილს თუ ფული არ გაქვს პურის ნაჭერს ან სადმე ბოთლს აიღებ, მოუშვებ ქუჩასა თუ ეზოში და წყალს მიუტან მაინც და აქ.. რა უნდა ქნა.. აუუუფღღღ!..
აქ სამართალი არ ვიცი, ოდესმე თუ ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 138 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

მინდა ვიყო აპოლიტიკური, სრულიად ბოლომდე.. მაგრამ არ გამოდის "აქ და ახლა.. აქ და ახლა.. აქ და ახლა"
ერთი ნორმალური და მისაღები სიტყვა არ მადგება ენაზე, როდესაც ვხედავ ასეთ სიტუაციას. არც ერთ მხარეს არ ვარ, რადგან ორივე მხარეს მყოფ ხალხს მე, ჩემი სიცოცხლე და ჩემზე უარესად მყოფებისა, მინიმუმ ფეხზე ჰკიდიათ.
უბრალოდ, ძალიან გული მტკივა, რომ ვირცხვენთ თავებს მსოფლიოს მასშტაბით.
მოიგოს ნებისმიერმა, რომელსაც ღირსეულად აირჩევენ, ოღონდაც პატიოსნად და არა ისე რომ ჩარიონ პოლიცია, იმაში რომ .. თუ ყველაფერი კარგადაა, გადაიღონ "ხმას არ ამოვიღებო" ერთმა ჟურნალისტმა თქვა, ყოფილიყო სადმე კუთხეში, მალავენ და ეს როგორც მე, ისევე თქვენც ყველაფერი კარგად იცით, რაც, რატომაც და რისთვის კეთდება, რომ მეტი დრო განაღდებული სკამები ყველაფრის ფასად, საერთოდ ყველაფრის.
რაც აქ ხდება ეს თუა დემოკრატია, მე ან ფარშევანგი ან კუ ვარ.
ამ დროს კი ხალხი კვდება!..

#უსამართლობა, #სკამები, #ნაგავი, და #მეტიჭამა
Category: ჩანაწერები | Views: 117 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

youtube.com/watch?v=Gnk2i3wcR6k — ეს ფილმი, მუსიკა თემა, სურვილების ახდენის ქვეყანა, თავისუფლება, იმედი!..

ერთი-ერთში ჩემს სულიერ მდგომარეობაზეა ეს ფილმი და ზოგჯერ ააააღყჰჰჰ..., ზოგჯერ გინებაც წამომცდენია, ზოგჯერ მომდომებია მის ნაცვლად ყოფნა და რავიცი...

2007 წელი ფილმის გადაღების, გამოსვლის თარიღი, ახლა რამე თუ შეიცვალა და რამე სასწაული თუ მოხდება, რომ მეც მაგ ქუჩებში ვიბოდიალო და გადავრჩე, დასაწყისშივე რომ ჟან მიშელ ბასკია გამოჩნდება გაკრული, ასწორებს!..

მოკლედ, რავიცი, ვისი ცხოვრებაც, სადღაც თუნდაც გზის ბოლოს მცირედით უახლოვდება ჩემსას და კვეთს მაინც, არათუ უერთდება და კვებავს და აგრძელებს.. მათ შეგიძლია უყუროთ...

დიდი სურვილი მაქვს, ახლა 2019 წელს, სიამოვნებით ჩავიდე და თუნდაც ასე, ვინმე ქართველი შემხვდეს და ხან მუსიკა ჩავრთოთ და კაპიკები ვიშოვოთ, ხანაც ნახატები დავდო და გაიყიდოს, თუნდაც იქვე გადამყიდველი ჩემს მოპირდაპირედ მოკალათდეს და ა.შ.. უბრალოდ მინდა გავცდე ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 138 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

ახლა ისეთი გამწარებული ვარ... ოოო.. როგორ ვპოსტავ ამას, ისე რომ არ ვხმარობ ბილწ სიტყვებს და როგორ დავასრულებ ამ პოსტს, თვითონ აზრზე არ ვარ.. რატომ? არის, რაიმე გაუგებრობა, რომელიც ნორმალური საუბრის ტონით არ გვარდება, გაერიდე სხვა ოთახში, თუ არ გყოფნის, გაუშვი სახლში, ნათესავებთან, რა უფლებით ხელს წევ ქალზე, რავიცი, ისე ვარ, რამის ჩამოვკიდო და ცხვრებივით გავატყავო ეს ხალხი, კი, მესმის, მარხვის დროს, ასეთი და მსგავსი აზრები არ უნდა მაწუხებდეს, მაგრამ ჯერ მთავრობა, მერე სასამართლო, მერე სხვადსხვა ორგანოები, რომელიც (მე პირადად ვიცნობ ერთიორს და მადლობელიც ვარ მათი) ალბათ, უმეტესობა, ისეთია აქეთ უსამართლობას გტენის, ან გაიძულებს, რომ ან ხელი აწიო, შეეწინააღმდეგო, ან ბილწი სიტყვა და ა.შ.. ასევე სამსახურებში, ყველგან შესაძლოა არაა მსგავსი სიტუაცია, მაგრამ ბევრგან უფროსები არიან ისე რომ ნებისმეირ დროს ნებისმიერ რამეზე კი არ გაგაფრთხილებენ ან მიგანიშნებენ ესევე ჩაგვრაზე და აი, მე ვარ და ჩემი ნეკა თითის ფრჩხილის მიკრობადაც არ ღირხარ-ის გამოვლენა და ა.შ.. მაგრამ ყველაფერია ასატანი, ისაც რომ თუ ს ... კითხვის გაგრძელება »
Attachments: სურათი 1
Category: ჩანაწერები | Views: 137 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

დღეს ან ხვალ, თუკი რაიმენაირად შეძლებს ის გოგონა ჩემს ცნობას და მომესალმება, მომწერს, ან შემხვდება, ძალიან გამიხარდება, თუნდაც სხვასთან იყო, მისი ბედნიერი სახით ვიქნები მხიარული.

თუკი ვინმეს რაიმე ეჭვი დაებადა, დამიკავშირდეს, და დაწვრილებით მოვუყვები, რომ კართან შემოსასვლელის მარჯვენა კუთხეში ვიდექი, 2 თუ 3 გაჩერების შემდეგ ამოვიდა სხვა ასევე ლამაზი გოგონა, მიმზიდველი მარცხენა მხარეს დადგა, მაგრამ მე ვერ ვაქცევდი ვერანაირ ყურადღებას, ვგულისხმობ ვერც ვუყურებდი, სულ ალბათ სამი-ოთხჯერ დავხედავდი მას, ვიყურებოდი მოპირდაპირე მხარეს კარიდან ოდნავ მარჯვნივ მგონი მეორე სკამზე, პირველზე ვინ იჯდა არ მახსოვს, მის გვერდითაც ალბათ დაღლილი გოგონა იყო, დაახლოებით მისივე წლოვანების, მის გვერდით ვიფიქრებდი რომ დედამისია, მაგრამ მთელი 4-5 გაჩერება, ხმა არ გაუციათ ერთმანეთისთვის და ა.შ..

ათას რამეს დავწვრილმანდები, ოღონდაც გამოჩნდეს ის გოგონა. ძალიან გამიხარდება!..

არ ვარ პოპულისტი, არა პიარის მხრივ და ა.შ..
არამედ, უბრალოდ შეგიძლიათ გადააზიაროთ ეს ლექსი, რად ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 127 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

გტკივა - გამოხატე, ოღონდ იყავი ნამდვილი შენს საქმეში და არა სხვის დასანახად გააკეთო და გულში ერთი მაგათიცო გაიფიქრო. ასეა, სამწუხაროდ, 9 აპრილი არ იციან რა დღეა უმეტესობამ, ვინც იცის ერთი-ორს სტკივა გული, ლოცულობს, მაგრამ ის ერთეულები მინიმუმ იმდენი მაინც იყვნენ, რამდენი ადამიანიც შეეწირა ამ დღეს.. ღმერთი განსჯის ყველას, უბრალოდ თუ საგულე არ გასცემს სიკეთეს, სითბოსა და ადამიანობას, ესეიგი ქვაა და მისი სხვისი თვალისთვის დაწერილი ქულისთვის და ა.შ.. ჩანს შეუიარაღებელი თვალით, მაგრამ ვინც ვერ ხედავს და ბრმად ენდობა იმ ხალხს, მისთვის სულერთია ალბათ, არათუ 9 აპრილი, არამედ ყველაფერი საკუთარი თავის გარდა.. კი, შესაძლოა გადავედი სხვადასხვა თემებზე და ვერ დავალგე აზრი ნორმალურად და ლამაზად, მაგრამ ახლა ისე ვარ.. იმედია მეპატიება და იმედია გამიგებთ..
Category: ჩანაწერები | Views: 114 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

ღამენათევი მივედი ეკლესიაში. ცოტახნით გავედი ტაძრიდან, რომ ცივ ჰაერს გამოვეფხიზლე.

ეზოში მთავარ შესასვლელთან შევნიშნე აღელვებული ქალი შარვლით, მიყუდებული ღობეს.
ვუყურებდი,მინდოდა მასთან მისვლა, დამშვიდება და ვეძებდი მიზეზს.

მსურდა მეთქვა,რომ შემოსულიყო ეზოში, მიყრდნობოდა ტაძრის კარს რადგან მალე ქადაგება დაიწყებოდა და მოესმინა.
როდესაც ჩამოვაყალიბე აზრი, თუ რის თქმასაც ვაპირებდი.
დასრულდა ზიარება.

ხალხის ნაწილმა დაიწყო გამოსვლა,მივუახლოვდი რამდენიმე ნაბიჯით. გავცდი ჯვარს და დავდექი კელიის პირდაპირ,ისე რომ მას ვერ შევემჩნიე.
დავიწყე გამეორება იმ რამდენიმე სიტყვის და ფიქრი, თუ რაც არ უნდა ეკითხა, სავარაუდო პასუხი წამში გამეცა.

გამოვიდა მისი მეუღლე ბავშვით.
მიხარია, რომ ასეთ ქალს ჰყავს გვერდზე მამაკაცი და თვითონ არის დედა.
ეს გავიფიქრე თუ არა, მივხვდი, რომ ჩემს ცოდვებს მიემატა ერთიც..
გუშინ, მოვატყუე საკუთარი თავი, რომ შემძლებოდა ნაბიჯის გადადგმა..
Category: ჩანაწერები | Views: 132 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

მე არ ვიღებ ფოტოებს, მაგრამ ამდენი ხანი, რაც არ დამიდია არანაირი ფოტო, მითუმეტეს ახალი, წლებია, ჰოდა.. სამ მარტს, სიამოვნებით დავდებდი ფოტოს, სადაც იქნებოდა სამი საყვარელი ადამიანი, საიდანაც ორი იქნებოდა დედიკო და დავაწერდი მსგავსი შინაარსის ტექსტს — "დედაჩემი ჩემს ბავშვთან და მის დედიკოსთან ერთად" — აუუუ, ნეტავ რომელ სამ მარტს იქნება ეს ბედნიერება!.. <3
Attachments: სურათი 1
Category: ჩანაწერები | Views: 118 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-07-14 | Comments (0)

ერთი გოგონა, რომელმაც გუშინ ბიბლუსი გალერიში ორი წიგნის პრეზენტაციაზე შემხვდა, იშვიათად ვნახულობ, სახითა და სითბოთი ვერ ვივიწყებ ადამიანებს, შესაძლოა სახელი და გვარი არ მახსოვდეს. ის ბედნიერი წუთები არასდროს დამავიწყდება, მან გამიფერადა დღე, თავისი საოცარი სითბოთი, სხვა თუ არაფერი, ხელი რომ გადვხვიე და ხელგადახვეული ჩავიხუტე. უბრალოდ, არაფერი მინდა, იმის გარდა, რომ არ დავიკარგოთ და მინიმუმ ერთი წერტილი მაინც მომწეროს პირადში. გამიხარდება, არასდროს მითხოვია, რომ ვინმეს რაიმე მოეწონა ან გაეზიარებინა, ან დაეკომენტარებინა ან რაიმე მაგდაგვარი, უბრალოდ რამდენჯერმე მოვიწვიე ხალხი ჩემს სამ გვერდზე "მანგო ჩემია", "ნიკა ძამიაშვილი" და "painting / живопись / მხატვრობა".. უკაცრავად, უეცრად გადავედი სხვა თემაზე, უბრალოდ თუ შეგიძლიათ და როგორც შეძლებთ, იქნებ მიაწვდინოთ მას ხმა, რომ გა ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 184 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-02-01 | Comments (0)

უნდა იფიქროს ადამიანმა, ვინ-ვინაა და ვის როგორ და რითი უნდა დაამახსოვროს თავი. მე არაფერი, ამ წერილს სხვების სახელით ვწერ, ვისაც ვიცნობ, ვინც მიყვარს და ვისი ცხოვრებაც ჩემს ყურამდე საერთოდ არ მოდის, მაგრამ ვიცი, რომ სადმე, ვიღაცა ვიღაცისგან იჩაგრება.

თუ ის თვითონ მსხვერპლია, და არაფერი ძალუძს, მის ნაცვლად სხვა გასცემს პასუხს, თუ მისი განწირული ხმა სხვას არ ესმის, გავა დრო და სიკვდილის შემდეგ მაინც მოეკითხება ყოველი სიტყა და ქმედება, ისევე, როგორც ფეხის მუხლებზე დავარდნილის სახეში წიხლის გამეტებით რტყმა მწარე გინებით და მისგან ტირილი, აღიარება და მობოდიშება, რომელიც მხოლოდ იმ მცირედს შველის, რომ სხვებმა შეაჩერონ მისგან სისხლდენა და ჩაუტარდეს მას მკურნალობა, გადასარჩენად. ისაც იმ მიზნით რომ აზრად გაგიელვა, იქნებ მოინანიოს საცოდავმა და ეშველოს.. მას კი ეგონა რომ იყო ძლიერი ტიპი, რომელსაც ვერავინ და ვერაფერი გატეხდა, მისი სიტყვა კანონი იყო და ყველა უნდა დამორჩილებოდა და მთელ დედამიწას მის ასოზე უნდა ეტრიალა. მისი ცრემლიანი პატიება ხვეწნა-მუდარით ვერ შეცვლის მის ბინძურად გამოვლ ... კითხვის გაგრძელება »
Category: ჩანაწერები | Views: 184 | Added by: nikadzamiashvili | Date: 2019-02-01 | Comments (0)

1 2 »